Now Playing Tracks

  • Track Name

    Riverside

  • Album

    Philharmonics

  • Artist

    Agnes Obel

pembeyalanlar:

Sonra tam gözümün önünden geçerken, aylar sonra ilk defa adını söyledim yüksek sesle. Tanrı şahidim olsun, adını yüksek sesle telaffuz etmemenin özlemini çekiyordum. Bana baktı, efendim dedi. 
‘Gelebilir misin?’
Cevap vermeden yanıma doğru adım atmaya başladı„ oturduğum yerden kalktım ve yanına yaklaştım.
‘Zamanın var mı?’
‘Vaar’
‘bir şey konuşacağım da’
‘oluur’
Biraz daha ilerledim ve arkamdan beni takip etmesinin mutluluğunu yaşadım, gölgeye geçtim güneşte kızarmıyım diye. Ona doğru döndüm ve;
”Sen benden nefret mi ediyorsun doğruyu söyle” dedim.
”Hayır neden” dedi.
Bir şeyler anlattım,  bana bunu yapmaması gerektiğini, canımı daha fazla acıtmaması gerektiğini ve başka insanlara inanmamasını. 
”Hiç mi hissettiremedim sevdiğimi ben? Hiç mi kalbinde hissetmedin” 
Bana baktı, sanki aynı anda hem gülümsüyor, hem utanıyor hem de konuşmak istiyor gibiydi. Gözlerimden aşağı doğru indirdi gözlerini ve ellerime bakmaya başladı. Elime baktım ve titrediğini kendi gözlerimle gördüm, orta parmağımla işaret parmağımın arasına sıkıştırdığım yarısı bitmiş sigaramdan son kez çektim ve yere attım.Kim bilir nasıl itici duruyordum karşısında, nasıl çaresiz, nasıl bitmiş, nasıl da ne istediğini bilmeyen bir kız dedirtecek kadardım. Başını kaldırdı ve,
”Kusura bakma tamam mı?” dedi. Gülümsedi. Öyle güzel gülümsedi ki gözlerinin içi sanki beni çağırır gibiydi, gitmedim, gidemezdim. Öylece gözlerine baktım, bakakaldım. Ve birden 
”Lan ben seni seviyorum tamam mı?” dedim.
Ve sonra ağzımı tuttum elimle, ama söylemiştim bi kere. Ben yediremedim dedim, bana yaptığını, seni bu kadar yıl beklemelerimin boşa çıktığını görünce yediremedim kendime dedim. Ağzını açtı, bana baktı, gülümsedi ve başını yeniden yere eğdi. 
Tanırım ben onu, konuşamadı işte, cevap bile bulamadı.
En az otuz beş kez konuşmaya kalktı ve her seferinde sustu.
”Barışalım mı?” dedim.
Elini uzattı, bir ona bir eline baktım ve ona ilk kez dokundum. Elim avucunun içindeydi sonunda. Bir an her şey durdu sanki, saat, diğer insanlar, ona ‘lan beni seni seviyorum ya’ dediğimde arkasını dönüp bakan çocuk da durdu, diğer insanlar nefes bile almıyordu sanki. Parmaklarımda, avuç içimde onu hissediyordum.
Ben onu seviyordum.. 

To Tumblr, Love Pixel Union